ကြ်န္ေတာ္၏ဘေလာ့မ်ား blog.1 ေလာကီက်မ္းထဲက ဗားမဲ့ဆရာေတာ္. ဗားမဲ့ဆရာေတာ္သည္ရာမညတိုင္း၊သုဝဏၰဘူမိေဒသသား၊မြန္ လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၈၈၄ )ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖာြး ခဲ့သူျဖစ္သည္။ဆရာေတာ္၏ဘြဲမည္မွာ ႐ွင္နႏၵသာရမည္၏။ဆရာေတာ္ သည္ ဟံသာဝတီျပည့္႐ွင္ ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားႀကီးလက္ထပ္တြင္ မင္း မ်ားကိုးကြယ္ရေသာ နန္းဦးဆရာေတာ္တစ္ပါးပင္ျဖစ္သည္။ ဘုရင္ေနာင္ မင္းလြန္ၿပီးေနာက္ ငါးဆူဒါယကာမင္းလက္ထပ္တြင္ ဟံသာဝတီျမစ္အ တြင္းမွ နတ္မိေက်ာင္းသည္ ေၾကးပုရပိုက္အား ကိုက္ခ်ီၿပီး ဆရာေတာ္ အား ကပ္လႈခဲ့ေခ်သည္။ ထိုနတ္မိေက်ာင္းကပ္လႈခဲ့ေသာ ေၾကးပုရပိုက္ ထဲတြင္ တႏၲရယာန၊မႏၲရယာနႏွင့္ ေလာကီပညာမ်ားျဖစ္ေသာ အင္း၊ အိုင္၊ခါးလွည့္၊မႏၲန္၊ယၾတာ၊ဓာတ္႐ိုက္၊ဓာတ္ဆင္ပညာမ်ားႏွင့္ဆိုင္ေသာ အစီအရင္အတတ္ပညာမ်ားပါ႐ွိေလသည္။ ထိုေၾကာင့္ဆရာေတာ္သည္ ထိုေၾကးပုရပိုက္ကို ဖတ္႐ူေလ့က်င့္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ေလာကီဝိဇၨာဓရ ပညာရပ္ မ်ားကို တစ္ဖက္ကမ္းခတ္ ကြၽမ္းက်င္တတ္ျမတ္ခဲ့သည္။ထိုေၾကာင့္ ဆရာ ေတာ္သည္ ဘဝတစ္ေလွ်ာတ္လံုး အစီအရင္ေပၚင္းမ်ားစာြကို ျပဳလုပ္ျဖစ္ခဲ့ သည္။အထူးသျဖင့္ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ေညာင္၇မ္းမင္းနန္းတတ္ခ်ိန္ တြင္ ေညာင္၇မ္းမင္းအတြတ္အစီအရင္မ်ား ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ရသည္။ထိုအစီ အရင္မ်ားမွာ ၿမိဳ႕၏ေလးဖက္ေလးလံတြင္ အင္းမ်ားခ်ထားျခင္းပင္ျဖစ္ သည္။သို႔ေသာ္ဟံသာ၀တီျပည္ရွင္ ငါးဆူဒါယကာမင္းႀကီးလက္ထပ္တြင္ မင္းႀကီ:သည္ဗုဒၶသာသနာကိုလြန္စာြေလးစားေသာေၾကာင့္ ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ားကို ဝိနည္းေတာ္နဲ႔အညီ ေနေစလိုခဲ့သည္။ထိုေၾကာင့္ျမန္ မာသဣရာဇ္ ၉၉၅ ခုနွစ္တြင္ သာသနာေတာ္သန္႔ရွင္းေရးကိုျပဳလုပ္ေလ ရာ ဗားမဲ့ဆရာေတာ္နွင့္ ဗားတေမာ့ဆရာေတာ္နွစ္ပါးအား အလိုမက် ေသာေၾကာင့္ ေညာင္းရမ္းၿမိဳ႕သို႔နွင္ပို႔ခဲ့သည္။ ဗားမဲ့ဆရာေတာ္သည္ ေညာင္၇မ္းၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၿပီးေနာက္တြင္ ေညာင္းရမ္းၿမိဳ႕စား မင္းရဲနႏၵမိတ္၏ ကိုးကြယ္ျခင္းကိုခံရသည္။ ထို ေၾကာင့္ဆရာေတာ္သည္ နႏၵမိတ္ကို ေလာကီပညာအစီအရင္မ်ားႏွင့္ မ ႏၲန္မ်ားကို သင္ၾကားျပသေပးခဲ့သည္။တစ္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္သည္ စစ္ ကိုင္းေတာင္ ဥမင္သံုးဆယ္ ဘုရားမွ အျပန္ သုႆန္တြင္ေသဒဏ္ခံရ မည့္ ရာဇဝတ္သာဒသံုးဦးကို ကြမ္းမန္းေကြၽးခဲ့သည္။ထိုသူတို႔သည္ အ သတ္ခံရၿပီးေနာက္တြင္ ဆရာေတာ္၏ေက်ာင္းသို႔ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္။ ဆရာေတာ္သည္ ထိုသူတို႔အား စေလာင္းဖံုးတြင္ အင္းခ်ကာ ထမင္း ထည့္ေကြၽးသည္။ၿပီးလွ်င္ ခ်ည္မန္းကြင္းကို လည္ပင္းမွစြတ္ေပးလိုက္ သည္။ထိုေနာက္ အလို႐ွိလွ်င္ လာရမည္ဟု အမိန္႔ေပးကာ ေတာေတာင္ မ်ားထဲသို႔ ေစလႊတ္ခဲ့သည္။ထိုေၾကာင့္ ဆရာေတာ္သည္ တေစၧသရဲမ်ား ကိုႏိူင္နင္းေသာသူ ျဖစ္ေခ်သည္။ထို႔သို႔ အစြမ္းထက္လွေသာ ဆရာ ေတာ္သည္ ကိုယ္ေပ်ာက္ေဆးနည္းကိုလည္း တီထြင္ႏိူင္ခဲ့ၿပီး လူတစ္ဦး အား ကိုယ္ေပ်ာက္ေစခဲ့သည္။ ၿပီးလွ်င္ ကိုယ္ေပ်ာက္ေနေသာသူကို နန္း တြင္းမွ ဘုရင္ပြဲေတာ္အုပ္ကိုသာြးစားခိုင္းခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထိုသူ မွာ ဆရာေတာ္၏အမိန္႔မရဘဲ ကိုယ္ေပ်ာက္ေဆးကိုခိုးယူကာ ဘုရင့္ပြဲ ေတာ္အုပ္အား ေန႔စဥ္သာြးေရာက္စားေသာက္ခဲ့သည္။ထိုေၾကာင့္ ထိုသူ သည္ ဘရင္၏ေစာင့္၍ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံရေတာ့သည္။ဆရာေတာ္သည္ ေနာက္ထပ္ သူ၏အစြမ္းမ်ားကို ထပ္မံျပသခဲ့ျပန္ရာ သံပုရာသီးတစ္လံုး ကို မန္မႈတ္ၿပီး ပတၱျမားတစ္လံုးအျဖစ္ ဖန္ဆင္းခဲ့သည္။ ထိုပတၱျမားကို ရာျဖတ္တို႔အား အဖိုးျဖတ္ေစေသာအခါ မည္သူမွ တန္ဖိုးမျဖတ္ရဲခဲ့ၾက ေပ။ထိုေနာက္ ဆရာေတာ္သည္ သံပရာသီးကို ေရမန္းျဖင့္ျဖန္းၿပီး နဂိုမူ လဘဝကိုျပန္ေရာက္ေစခဲ့သည္။ ထိုကဲ့သို႔ အစြမ္းထက္ခဲ့ေသာ ဗားမဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ( ၉၇၂)ခုႏွစ္တြင္ ခႏၶာဝန္ခ်ကာ ထြက္ရပ္သို႔ျမန္းခဲ့ေခ်သည္။ဆရာေတာ္ ထြက္ရပ္သို႔ မျမန္းခင္ တပည့္ မ်ားထားခဲ့ရာ ႐ွင္သူငယ္ႏွင့္႐ွင္မုန္သိုတို႔မွာ ထင္႐ွားခဲ့ေခ်သည္။ Feb2.15 Minsetwai ကိုးကား=ဖိုးေဒၚင္းသား၏ဗားမဲ့ဆရာေတာ္႐ွင္တမ္း