Tuesday, December 20, 2016

Dec17

အ႐ူးတစ္ေယာက္၏ကဗ်ာမ်ား(၃၉)
Dec17

ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း
ငါတို႔ဟာ ကေလးေလးေတြျပန္ျဖစ္သာြးသလိုပဲေနာ္
စိတ္ၾကည္ႏူးစာြနဲ႔ေလ
အမွတ္တရတစ္ခု အတူေရးျခစ္ခဲ့ၾကတာ
အဲဒီ ကရဝိတ္ရဲ႕ေ့႐ွနားက
ခံုတန္းျပာျပာ.....။
ရင္ထဲမွာ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနရင္းနဲ႔
အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာပဲဆိုတဲ့ စကားမ်ိဳး
႐ုတ္တရတ္ လႊတ္ခနဲ မင္းေျပာလိုက္တဲ့အခါ
မင္းအတြတ္ အနမ္းတို႔မွာ
ငါရဲ႕ စိတ္ေက်နပ္ျခင္းေတြနဲ႔ သုတ္လိမ္းစီျခယ္မိေတာ့
အခ်စ္ရယ္...ဘာမွမလိုေတာ့ဘူးေပါ့ကာြ
ေရမြန္ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းလို
ငါ ေသလို႔ရေနၿပီ..မွတ္လား..
အဲဒါပါပဲ..ကာြ
ငါတို႔မာနေတြ၊အတၱေတြကို ဝွတ္ၿပီး
တို႔ၾကားက နားလည္မူကို အသက္သြင္းရတာ
အခ်စ္ရဲ႕ရသပါလို႔..
ငါ..ေျပာျပခ်င္မိရံုပါ။
အခ်စ္ဟာ အေႏွာင္အဖြဲ႔ကို ကာြက်ေစခဲ့
အခ်စ္ဟာ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးမူကို စားသံုးေစခဲ့
အခ်စ္ဟာ မေန႔ကကို ေမ့ေပ်ာက္ပစ္ေစခဲ့
အခ်စ္ဟာ..ငါကို..တန္ခိုးႀကီးေစခဲ့
အဲလိုမ်ိဳး
အခ်စ္ဟာ...အစစ..အရာရာမျဖစ္သည့္တိုင္ေအာင္
ဘဝကိုေမာင္းႏွင္အား ေကာင္းမြန္ေစတဲ့
ဆီတစ္မ်ိဳးလိုမ်ိဳး
တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းမွာ အေရးပါေနေသးရဲ႕..။
အဲဒီေန႔အတြတ္
ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ ခ်စ္ရယ္။
Dec21.2016
Minsetwai

No comments:

Post a Comment

ေကာ္မန္ ့ေလးေတြခ်န္ျပီးေတာ့လည္းအၾကံေပးခဲ ့ႏူိင္ပါတယ္