ဘလိတ္ဓါး

ကဗ်ာလူသား၂၀


ဘလိတ္​ဓား

အလြန္​​ေအးစက္​စက္​ႏိူင္​တဲ့ဓား
ငါ့အ​ေရျပား​ေပၚမွာ ျဖတ္​ၿပီး​ေျပး​ေနရဲ႕
​ေက်ာ႐ိုးထဲမွာ​ေတာ့ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္နဲ႔....ရယ္​။
ငါ့လက္​​ေကာက္​ဝတ္​မွာ
​ေသြး​​ေတြျဖာထြက္​
တစ္​စက္​ခ်င္းက်​ေနတာမ်ား
​ေအာက္မွာရြဲနစ္​​ေနရဲ႕........။
ငါက​ေတာ့.......ၿငိမ္​ၿငိမ္​သက္​သက္။
ငါဝိညာဥ္​ရဲ႕ ဟိုး.....
အတြင္းဆံုးမွာ
မ​ေကာင္းဆိုးဝါး႐ွိ​ေနတယ္​။
အဲဒါက တစ္​ႀကိမ္​လွီးျဖတ္​တယ္​
ႏွစ္​ႀကိမ္​ လွီးျဖတ္​တယ္​
သံုးႀကိမ္​ လွီးျဖတ္​တယ္​
ၿပီး​ေတာ့...အႀကိမ္​​ေပၚင္း​ေျမာက္​ျမားစာြ။
ငါ အျမင္​​ေတြ​ေဝဝါး
အခန္းထဲမွာ ​ေမွာင္​မိုက္​လို႔
ႏွလံုးခုန္​ႏႈန္းက တဒုန္းဒုန္းနဲ႔
ျမန္​​ေနတယ္​........။
​ေနာက္​​ေန႔မွာ ဒယီဒယိုင္​နဲ႔
ငါ့ စိတ္​႐ႈပ္​စာြႏိူးလာခဲ့ရ..
လူ​ေတြက ငါ့အခန္းတံခါးကို
တဒုန္းဒုန္းနဲ႔ထုၾကတယ္​။
ငါ့ဦး​ေခၚင္းထဲက ဦး​ေႏွာက္​​ေၾကာင့္
အ​ေကာင္းဆံုးမ်တ္​ႏွာကိုထားတယ္​
ဘာ​ေၾကာင့္ဆိုတာ သူတိုမသိႏိူင္​ဘူး။
သူတို႔မသိႏိူင္​ဘူး။
အရာရာတိုင္းအတြတ္​
အ​ေၾကာင္းျပခ်က္​ငါမွာ႐ွိတယ္​။
သူတို႔ဘဝကအျပစ္​ကင္းပါတယ္​။
ငါက​ေတာ့ ငရဲမွာ႐ွင္​သန္​မယ္​။
သူတို႔လည္းသိပါတယ္။
အဲဒါ​ေတာင္​​ေနာက္​က်​ေနဆဲပဲ.......။
​ေရးသူ=p1nkp3r fect-28
ဘာသာျပန္​=မင္းဆက္​​ေဝ